Ξηροφθαλμία λόγω ασθενειών και φαρμάκων

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς επηρεάζουν το μεταβολισμό του σώματος, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή δακρύων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί ασθενείς με θυρεοειδικές διαταραχές παραπονιούνται για χρόνια ξηροφθαλμία. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα ως δευτερογενής συνέπεια των αυτοάνοσων ασθενειών νόσος του Graves ή θυρεοειδίτιδα Hashimoto, αλλά και στην ενδοκρινική οφθαλμοπάθεια, μια αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει την οφθαλμική κόγχη. Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, για παράδειγμα, η έλλειψη ορμονών μπορεί να επηρεάσει τους βλεννογόνους και να οδηγήσει σε μειωμένη ή ανεπαρκή παραγωγή δακρυϊκού φιλμ. Δεδομένου ότι οι θυρεοειδικές παθήσεις είναι συχνά χρόνιες, η μόνιμη λίπανση των ματιών είναι επιτακτική ανάγκη.

Οι ρευματικές παθήσεις εκδηλώνονται με διάφορα συμπτώματα που επηρεάζουν κυρίως τις αρθρώσεις. Ωστόσο, οι ασθενείς με ρευματισμούς συχνά υποφέρουν ταυτόχρονα από ξηροφθαλμία, η οποία μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των βλεννογόνων. Ειδικά στο σύνδρομο Sjögren, το οποίο είναι επίσης μια αυτοάνοση ασθένεια, το αμυντικό σύστημα του οργανισμού στοχεύει τους δακρυϊκούς και σιελογόνους αδένες. Οι συνέπειες: Η παραγωγή του προστατευτικού δακρυϊκού φιλμ μειώνεται και τα μάτια ξηραίνονται. Γενικά, η θεραπεία της ξηροφθαλμίας σε ασθενείς με ρευματισμούς δεν πρέπει να παραμελείται, καθώς διαφορετικά μπορεί να προκληθεί χρόνια φλεγμονή ή ακόμη και μόνιμη βλάβη στα μάτια.